Jollibee vs Mcdo

Kalimitan ay pag may Jollibee sa isang kanto ay may Mcdo naman sa katapat na kanto. Bakit kaya? Pero di yan ang topic ng blog ko. Alam ko na wala ito sa mga upcoming blogs ko pero naisip ko lang ito habang kumakain ako nung minsan sa Chowking. Alin ba sa dalawa ang matimbang para sa akin?

Breakfast Meal. Mas gusto ko ang breakfast meal ng Jollibee kaysa sa Mcdo. Wala kasing corned beef sa Mcdo. Mas gusto ko ang pancake ng Mcdo pero mas gusto ko naman ang syrup ng Jollibee. Mas masarap ang garlic rice ng Mcdo pero mas masarap ang pagkakaluto ng itlog sa Jollibee. Mas maraming choices sa Jollibee pero may hashbrown naman sa Mcdo.

Combo Meal. Mas masarap ang burger ng Jollibee pero mas ok naman ang french fries ng Mcdo. Mas gusto ko ang Champ kaysa sa Burger Mcdo. Dalawa ang hamburger patty ng Big Mak kaysa sa Champ pero its quality over quantity. Mas masarap ang spaghetti ng Mcdo pero panalo ang manok ng Jollibee. Lamang ang Jollibee pagdating sa variety pero konti lang kasi mas masarap ang McFlurry at McFloat.

Depende sa cravings kung saan ako. Minsan ay tumatayo ako sa pagitan nilang dalawa at nagdedeliberation kung saan kakain. Jollibee o Mcdo? Kung after ng 5 minutes ay wala akong mapili, lipat na lang ako sa iba. Pizza Hut o Shakey's?

Upcoming Blogs 2

Mukhang sinipag na naman ang mga brain cells!!!

Judging People 101
Some basics on how to judge people by name only. How to judge people to your advantage. Warning: contains percentage and probability

All about Videoke
First time to sing in a videoke bar? Free advice on how to handle the pressure.

Eat All You Can
It's not just eating, it's also a science. Tips on how to maximize the buffet table

Blog Connection
Who's connect to who and who's not? It's a small world, after all. Warning: contains algebra

Water Dispenser
A story about the curse surrounding our water dispenser here in the office

Pasaway Moments Uncut
More pasaway moments from yours truly.

Subject to change without prior notice

3310

Since the start of the cellphone age ay isang cellphone pa lang napupunta sa kin. Di pa rin ako nagpapalit hanggang ngayon. Free nga lang yung cellphone na yun kasi nag-open ng bank account si Mama sa bangko. At the time ay ako na lang ang walang cellphone kaya sa akin na agad napunta yun.

Hindi naman sa wala akong pambili pero ayos na sa akin yung matawagan ako ng kahit anong oras, makapagtext kung gagabihin sa pag-uwi at simpleng alarm clock na pang-gising. Kailangan ko lang naman talaga ay yung mga basic features na isang cellphone.

Ano ba ang pwede kong ipagmayabang sa cellphone ko kahit 3310 lang? Maganda ang ringtone nya!! Complete chorus ng "Fantasy" by Earth, Wind and Fire. Kakaiba yan!! Hindi siguro alam ng iba ito pero may built-in anti-virus software ang 3310. Meron din itong built-in na emergency back-up battery. Kahit low-batt na ako ay meron pa akong reserba. Sa lugar na walang signal ay meron akong signal dahil may "interplexing beacon" yata ito. Pero eto ang pinaka-highlight na cellphone ko. Di ito nauubusan ng load kahit prepaid lang. Para ngang "share-a-load" center ako. Hahaha!!!!

Meron ngang mga pagkakataon na pwede kong magpalit, for free pa nga minsan, pero pinasa ko na lang sa mga kapatid ko yung offer. Para kasi sa akin ay masaya na ako at kuntento na ako sa cellphone ngayon. Di ba yun naman ang importante sa lahat?

Any Comment?

Rebelasyon ng isang blogista na talaga namang gumulat sa akin. Itago natin sya sa pangalan na saturno.

saturno: Nabasa mo na ba yung bago kong blog?
calc: Oo, yung tungkol sa pangalan.
saturno: Eh, bat hindi ka pa naglalagay ng comment?
calc: Wala lang.
saturno: Hinihintay ko kasi yung comment mo.
calc: Ha?!!
saturno: Oo. Di kasi muna ako nagpapalit ng blog hangga't hindi ka pa nagcocomment.
calc: Ibig mong sabihin ay hinihintay mo yung mga comments ko?
saturno: Syempre, nagtataka nga ako minsan kung bakit hindi ka pa nagcocomment o kaya ay kung nabasa mo na ba yung ginawa ko.

Inaantabayan ang aking comment?!! Ganon ba kabigat ang dating ng aking mga comments? Ayon pa sa kanya ay not unless na two-weeks old na yung blog nya ay hindi sya magbabago. Akala ko ay sya lang ang ganon pero natuklasan ko na yung iba rin pala ay ganon din. Minsan ay may hinihintay silang magcomment sa kanilang blog before na gumawa ng bago.

Ang katanungan ko ngayon ay ganito. Sino pa rito ang ganyan? Mga may hinihintay na magcomment bago gumawa ng bago. Sino pa rito ang naghihintay sa aking "gintong" komentaryo? Mga nagtataka kung nabasa ko ba o hindi.

Maglagay ng comment dahil hindi ako gagawa ng bago hangga't di kayo nagcocomment. Hehehe!!!

One With The Sea

Mukhang sulit ko ang summer this year kasi mukhang nagiging tambayan ko ang beach ngayon. I've been to Galera, Batangas, Tayabas and Zambales all in a span of a month.

Sarap talagang magbeach. Malayo pa lang ako sa dalampasigan ay parang naririnig ko na ang tawag ng dagat. Water is my favorite element lalo na pag seawater. I could spent six straight hours in the water just floating, swimming and diving around. Bagay talaga sa akin ang tawag na syokoy. I really don't mind swimming towards open sea. Although nandon pa rin syempre yung takot na malay mo ay may biglang kumagat sa yo. Tapos pag ok na ako sa isang spot ay doon lang muna ako. Floating at diving lang muna. Wala nga pala akong life vest pag ginagawa yan. Ang hirap kasing magdive pag may life vest.

Beach 01

Sa aming mga beach trips, ako agad ang tumatayong lifeguard. They will always remind me na iligtas sila kung malunod man sila. Bawal na bawal na ako ang malunod!!! Ako rin ang tumatayong tester kung malalim na ba o hindi, kung hanggang saan ang pwede nilang tapakan. Ako rin ang tagatingin kung maraming seaweeds at jellyfish. Tagatingin sa mga sulok ng corals kung may mga urchins. Lifeguard na, water guide pa nila!

Beach 02

At sa tuwing pupunta ako ng beach ay kailangang masunog ang aking katawan. Ok lang sa akin ang umitim. At kailangan ay magkaron ako ng bakat ng googles sa aking mga mata. Wala akong pinipili na oras ng paglusong sa beach. Umaga, tanghaling-tapat o hapon, basta't nandyan ang dagat ay lulusong ako. Nasabi ko na rin bang di ako naglalagay ng sun block? Since lagi naman akong nakalubog sa tubig ay di naman ako nagkaka-sunburn.

Beach 03

Sisterly Brother

"Kuya, pakibili naman ako ng pads. Hiningi kasi ni ate yung last one ko." Malamang ay mga girls lang ang makakarelate sa text na to sa akin. Pero, siguro ay nakakagulat din kasi sa akin nagpapabili ang mga kapatid ko ng pads nila. Alam ko kasi kung ano ang brand na ginagamit nila. At di lang yan ang alam ko. Alam ko rin kung ano ang ibig sabihin ng with wings at paano ito gamitin. Alam ko rin yung superstition nila na never ever say yuck. Hahaha!!! mga girls lang ang makakarelate dyan!!

Apat kaming magkakapatid, panganay ako tapos ay puro babae na. Misdeal kung iisipin. Pero para sa akin ay jackpot ang pagkakaroon ng all girls na kapatid. Biruin nyo, tatlo agad ang advisers ko pagdating sa mga girls. May mapapagtanungan agad ako kung ano ang dapat gawin. May consultant ka na, may tagalinis ka pa ng kwarto. San ka pa? Hahaha!!!

Our parents raised us well but quite differently. Normally, dapat ay hiwalay ang mga rooms namin since lalaki ako at sila ay babae. Pero, iba ang ginawa nila. They only gave us one room. We sleep together in one room, we dressed up in the same room, we study in the same room. In short, we all grew up in the same room. Kaya nga pagdating sa mga "girlie girl" stuffs ay hindi ako masyadong nangangapa.

Kaya nga, for me, very normal na ang mga ganyang text message. Buti nga at pads lang ang pinabibili sa akin at hindi bra!!!

Fight to Live

I will try may very best not to die in the following manners. Talagang laban para mabuhay!!!

Be eaten by any creature.
I will not allow myself to be devoured by any creature, land, water or air-based animal. Di ko papayagan na ako'y lamunin ng leon o tigre, kainin ng pating o piranha, lingkisin ng sawa at pagpyestahan ng mga buwaya.

Be burned alive
Hahanap at hahanap ako ng paraan para hindi masunog ng buhay. Ok lang sa akin ang mamatay muna dahil sa pag-inhale ng usok kesa masunog muna. Pero ,come to think of it, di rin ako papayag na mamatay sa sunog!!!

Natural Disaster
Kung tulog ako, ok lang. Pero kung hindi naman ay nasa "will to survive" mode tayo. Kung kinakailangang kumapit ako sa puno para hindi tangayin ng baha ay gagawin ko.

Airplane Crash
Even if there is a slim chance of survival ay laban pa rin ako. Basta malampasan ko lang yung mismong crash impact ay madali na ang kasunod kasi, for sure, ay may rescue team namang pupunta. Paano kung sa disyerto magcrash landing?

Hunger
Kung pati damo ay dapat kong kainin ay kakainin ko, hwag lang mamatay na dilat ang mata.

Ilan lang siguro ito sa mga ayaw kong paraan ng pagkamatay. Syempre, kung mamatay din lang ako ay syempre yung matiwasay at painless. O kaya naman ay yung patay agad, wala ng hirap. Kung mahulog man ako sa building o maputol ang lubid ng parachute ko, gusto ko tepok na agad. Hindi yung mabubuhay ka pa!!!

Revival Songs

Napadaan ako sa isang record bar at napansin ko na halos lahat ng mga newly released OPM albums ay puro revival songs. It's nice to hear again songs from the past. Mga kantang hindi alam ng iba na matagal na palang nagawa ng iba na kung di pa ni-revive ay di pa nila malalaman na meron pala nun.

Nakakatawa nga kasi minsan pag sinasabi kong revival yung isang kanta ay nagugulat sila kasi akala nila ay bagong kanta yun. Pupuntahan ko ang aking baul at huhugutin yung original version tapos ipaparinig sa kanila. After hearing both version ay tinatanong ko sila kung alin ngayon ang mas maganda. Syempre sila, doon sa revived version at ako naman ay sa original version.

My sisters are all for revival version. They asked me to buy the revived version of "Love Moves(In Mysterious Ways)". Sabi ko naman ay hwag na lang kasi meron na naman akong kopya nun. Pareho lang naman yung lyrics at konti lang ang pinagkaiba sa tono. Di talaga ako dapat bibili kaya lang nung makita ko yung revival list ay nagbago agad ang isip ko. May "Through the Fire" ka na, may "Stay(With Me)" at "Piano in the Dark" ka pa! Saan ka pa, di ba? Bumili agad ako ng dalawang copy, isa para sa kapatid ko at isa para sa akin. Ayaw ko nga ng may kaagaw!!!

Annual PE Moments

Last Monday, we went to the clinic to take our annual physical exam. Normally ay hindi ako nagpapacheck-up kasi ramdam ko naman kung may sakit ba ako o wala. Kaya lang in line with my previous post ay naisipan kong humingi ng opinyon sa aming mga doctor kung in good condition ba ako o hindi. Malay nyo may cancer na pala ako o kaya naman ay TB. Mabuti ng malaman ng maaga para magamot agad kasi nga malayo-layo pa ang lalakbayin ko.

At the check-up, humingi sila ng urine at blood sample. Kinunan din nila ng X-ray ang lungs ko. After that ay dental check-up naman. Yung urine, blood and X-ray results ay next week ko pa malalaman kung ok o hindi. Sa estimate ko naman ay di ako magkakaproblema sa urine at blood sample since ang drugs lang na iniinom ko ay Ponstan. Ganon din siguro sa X-ray results, wala naman akong problema sa paghinga at di pa naman ako umuubo ng dugo. Ok din naman yung dental check-up ko, sintibay ng bato at sintatag ng bloke ng semento ang mga ngipin ko.

After ng dental check-up ay yung mismong physical exam na. Ok naman ang lahat. Pero ang ikwekwento ko na lang ay ang mga pasaway moments ko during the physical. Hahaha!!!

---

Doctor: Blood type?
Calc: Normal naman po.
Doctor: Hindi yun, A, B, AB or O ka ba?
Calc: A?
Doctor: Are you sure?
Calc: B?
Doctor: Ano ba talaga?
Calc: Can I call a friend?

---

Doc: Eye exam muna tayo. Tingin sa taas
(tingin naman ako sa taas)
Doc: Tingin sa baba
(tingin naman ako sa baba)
At this point ay hindi ko alam na tapos na pala ang eye exam. Nasa ear exam na pa kami.
Doc: Tingin sa kanan
(eh di tingin naman ako sa kanan syempre gamit yung mata)
Doc: Kasama po ang ulo!!
Calc: Dapat po ay "lingon" at hindi tingin.

---

Doc: Pakibasa yung eighth line.
(Walang line number yung chart)
Calc: Eighth line mula saan po? mula sa taas o mula sa baba?
Doc: Mula sa taas
Calc: Paano po ang basa ko? Simula sa kanan o simula sa kaliwa?
Doc: Simula sa kaliwa

Halos yung buong physical ay puro pasaway moments. May allergy daw ba ako o wala? Allergy po saan? Ang gulo naman kasing magtanong ni Doc. May high blood daw ba ako o wala? Sabi kung minsan meron, minsan wala, depende sa okasyon. Hahaha!!!

Medyo nakakatawa rin itong policy namin dito. Sira-katawan, di pwede. Sira-ngipin, di pwede. Pero sira-ulo, pwede!!! Malusog na katawan, pasado. Matibay na ngipin, pasado pa rin. Pero papasa kayo ako kung may psychiatric check-up? Hahaha!!!

Aiming for 125

There is one record in the Guinness book of records that I am aiming to break. I will try to become the oldest human in the world. At ano ba ang age ng oldest human on record? 122 years old lang naman.

1980 ako pinanganak. Plus 125 years is 2105. Ibig sabihin ay 100 years pa ang lalakbayin ko para ma-break ko yung record. Wala pa ako sa kalahati!!! Kung di ko man kayanin ang 125 years ay ok na ang 123 years. Basta lang ma-break ko yung record ay ok na sa akin.

Meron na nga akong authenticated birth certificate para kung mareach ko yung target age ko ay hindi magkakaron ng problema sa documentation ng aking record. Mahirap na!!! Baka magkadayaan pa!!!

At pag dumating ang panahon na makuha ko na ang record for being the oldest man ever to lived ay syempre ilalagay ko rito sa blog ang achievement kong ito. Come to think of it, I would also become the oldest blogger on record. Hahaha!!! Naiimagine ko ngayon ang itsura ko habang nagcocompose ng blog entry 100 years from now. Sana ay mabasa nyo rin ito!!! Kita-kits tayo sa 2105!!!

Sleeping Habit

Matatawag bang talent kung ikaw ay walang problema sa pagkuha ng tulog? Ako kasi ay hindi nahihirapan. Halos kahit saan, kahit anong posisyon at kahit anong kondisyon, basta pwede kong ipikit ang mga mata ko ay ok na sa akin.

Nakahiga, nakaupo o nakadapa ay makakatulog ako. May unan o wala ay makakatulog ako. Kama, banig, papag, duyan, upuan, sofa, sahig, karton ay makakatulog ako. Nakabukas man o nakapatay ang ilaw ay makakatulog ako. Maingay o tahimik ay makakatulog ako. Maginaw o mainit ay makakatulog ako. May kasamang humihilik o wala ay makakatulog ako. Nasa bus, jeep, taxi ay makakatulog ako.

Medyo mababaw nga lang ang tulog ko. Isang kalabit lang sa akin ay magigising na ako. Merong iba sa atin na pagkagising ay di mo makausap ng maayos at kung minsan naman ay galit pa. Kung gigising nyo man ako ay wala kayong ipangangamba kasi pwede na agad akong kausapin at hindi ako mangangagat.

Talent din ba yung magising sa oras ng kahit walang alarm clock? Para kasing may built-in ako na pag sinabi ko sa sarili ko na kailangan kong gumising ng ganitong oras ay nagigising naman ako. Syempre as a precaution, I also set the alarm clock in my cellphone. Pero there are many times na mas nauuna pa akong magising kaysa sa alarm clock.

Isang bagay lang ang hindi magpapatulog sa akin, masakit na ulo. Kaya ko pang tiisin ang sakit ng ngipin, sakit ng tyan o kahit ng buong katawan. Pero masakit na ulo lang ang hindi ko kaya. Talagang kahit anong pilit kong matulog ay hirap ako. Kailangan muna akong uminom ng painkiller bago matulog.

Pero kung ok naman ang lahat ay eto ang ideal sleeping habit ko. Syempre, may kamang malambot, dalawang unan, isa para sa ulunan at isa para yakapin. May kumot na nakareserba, in case na biglang lumamig o kaya naman ay kung maraming lamok. May electric fan na nasa number 1 at naka-steady lang. Tahimik at nakapatay lahat ng ilaw.

At dahil puro tulog ang pinagsasabi ko ay inaantok tuloy ako!!!

Speech Invitation

Mukhang hindi ko matutupad ang pangako na ilagay dito ang "inspirational" speech ko. At the last minute kasi ay naisipan kong palitan ang format ng sasabihin ko. Pakiramdam ko kasi ay aantukin ang mga awardees. Kaya para naman hindi magkaganon ay binago ko ang speech ko. I made some outline tapos in-between ay gagawin ko na lang na extemporaneous. Gusto ko kasi nung atmosphere na parang nakikipag-usap lang ako sa kanila. Nandon pa rin syempre yung mga pasaway kong comments, profound quotations at ang stage presence.

Maganda naman ang kinalabasan ng ginawa ko. I managed to make my dialogue light, entertaining and inspiring. Light kasi tingin ko naman ay nakuha ang attention nila. Entertaining kasi may audience participation at nakaka-relate sila sa mga sinasabi ko. Inspiring... eto ang ewan ko lang. It depends na lang siguro kung sasapol sa kanila. I focused my message on character building and giving the best in everything you do.

Syempre, nilagyan ko rin ng pasasalamat sa mga dati kong teacher. Biruin nyo, bagsak ako sa speech nung high school tapos eto ako ngayon, inimbitahan para magdeliver ng isang inspirational message sa kanila. After nung delivery ko ay hindi ko inexpect na maiiyak ang ilan sa kanila.

Di talaga ako makapaniwala na magdedeliver ako ng speech sa isang commencement ceremony. I'm really too young to be giving inspirational talk to other people. I haven't accomplished much or contributed anything worthy to society. But when I was at the stage in front of all the student and facing all my former teachers, pakiramdam ko ay, malamang, na nasa tamang landas ako.


Astig ba yung pic? Normal response ang matawa!!!

Crazy Question

Give at least 3 reasons why I'm crazy.

Prequel to a Speech

A few days back, I received a call from my former teacher in highschool. She was inquiring if I could deliver an inspirational speech for the school's awarding ceremony. Ano!!! Ako!! Magbibigay ng isang inspirational speech. After checking my time table with the school's awarding event, I agreed with their invite. Sayang kasi yung tawag nila, Smart to Globe pa naman yun tapos nakaprepaid pa.

That call was really out of the blue. It caught me off guard with no words to say. If that call was a bullet, I would have been dead by now. Even after the call, I still can't believe that I was asked to deliver a speech.

I already made a speech template for the event. Kaya lang nung binabasa ko na ay para ka na ring nagbasa ng blog ko. At kung kayo ay pamilyar sa aking mga blog ay puro mga pasaway ang nakalagay dito. Undecided pa kasi ako ngayon kung gawin ko ba yung speech in a formal or casual way or a combination. Should the message be in pure English, pure Tagalog or a combination? Should I prepare a speech or just let the words flow, extemporaneous ika nga? Pati nga kung anong susuotin ko ay pinag-iisipan ko pa!!!

Mas sanay kasi akong gumawa ng acceptance speech kaysa mga motivational at inspirational speech. Sa acceptance kasi magpapasalamat ka lang sa mga dapat pasalamatan, pwede na. Pero pag mga inspirational speech, kailangan ay manggagaling ito sa mga experiences mo. Hindi naman pwedeng basta ko na lang sila bigyan ng "to give light to those who are living in the darkness" speech, it has to be more than that.

Im not really aiming for something that is purely inspirational. Baka pati ako ay ma-inspire sa sarili kong speech. I'm trying to focus my message on something that will empower and motivate them. Sabi nga ni Sharon Cuneta,
"High school life, on my high school life
Ev'ry memory, kay ganda
High school days, oh my high school day
Are exciting, kay saya."

Ang ganda-ganda ng simula ng paragraph mo bigla kang kakanta ng "high school life, on my high school life"!! Paano pa kaya yang speech mo?!!

I'll be posting my speech after I delivered it on March 18. Kayo ng humusga kung inspiring ba ito o isa na namang "blog ni calculus"?

No Credit PLEASE!!!

Kung wala akong ATM, mas lalong wala akong credit card. Everytime na may tatawag dito asking me to apply for a credit card, isa lang ang sinasabi ko sa kanila agad, "Im so sorry, mam/sir, but I don't use credit card when doing my transactions. Cash-basis lang po ang alam ko". Bakit kailangan mong utangin kung pwede mo namang bayaran? Ang laki pa ng interest rate nila!!! Biruin mo, you have to pay your credit plus the interest. Aba'y marami ka ng pwedeng gawin dyan sa interest na ibabayad mo sa kanila.

When our pay slip arrives, sa withholding tax lang ako napapailing. Then, I'll allocate what remains to bills, gimiks and miscellaneous. Not the same with my officemates kasi yung pang-gimik nila ay napapalitan ng pambayad sa credit card. Kaya pag nagkakayayaang lumabas ay medyo nagdadalawang isip muna sila.

I will admit that it's convenient to carry a credit card. Just hand it over, swipe, sign and it's done. Ang ganda pang tingnan, di ba? Pero ewan ko ba, walang talagang appeal sa akin ang gumamit ng ganyan. Mas mura kasi pag binili mo ng cash ang isang bagay kaysa pag ginamitan mo ng credit card.

Mawalan man ako ng wallet uli ay ok lang. Wala ng ATM, wala pang credit card. Kung may pera man sa loob ay si Manuel Quezon lang ang makikita nila ron. Hahaha!!!!

"ATM"less

It has been 2 years since I last used an ATM card. After weeks of doing cash withdrawal, "over-the-counter" way, I found out that it's been very convenient and efficient in my part. And it's been like that up to now.

Bakit naman?

I realized that I always withdrew a fixed amount of money. Hindi naman ako magastos na tao kaya tumatagal sa akin ang pera. If I made a transaction on a Monday, Wednesday next week na uli ang susunod. I know na hindi kapani-paniwala. Hindi naman ako kuripot kaya nga lang if I were to buy things, naghahanap pa ako ng logic o kaya ng purpose kung dapat ko nga bang bilhin ito. Hindi rin naman ako magastos pagdating sa pagkain. Skyflakes at coke nga lang pwede na sa kin.

Hindi ka ba nahihirapang pumila sa bangko especially during pay days?

I do my banking early in the morning. Close pa lang yung sign sa bank door ay nakapila na ako. Since 9 am ang bukas ng bangko, mga 8:55 ay naghihintay na ako. I also have the withdrawal slip with me. Nakalagay na doon kung magkano ang kukunin. So, when the bank opens, all I have to do is fall in line at dahil nga maaga ako ay kalimitan una ako sa pila. Then, I'll be withdrawing an amount that is good for two weeks. Kasama na dyan ang lahat-lahat; gastos, gimik, emergency.

Eh di ang laki ng cash withdrawal mo?

Hindi naman ganon kalaki. Nasanay na siguro ako kung magkano ang kukunin. And besides, hindi ko naman nilalagay lahat sa wallet ko. I'll leave some cash here in the office, sa bahay, sa alkansya ko at yung matitira naman ay sa wallet ko. Ok lang pati sa part ko na mawalan ng wallet. Since wala naman akong ATM, wala akong masyadong aalalahanin. Magsawa sya sa mga papel na nandon.

Kung ganon naman pala ay pahiram naman ako dyan.

Wala akong dala ngayon.

Eh di mag-over the counter ka!!!

Di pwede

Bakit?

Sarado na ang bangko!!! Hahahaha!!!!

10 Seconds

I don't know if you can call it a gift or talent but I seemed to have the eye to see 10 seconds into the future. Not really "see" into the future but a feeling on what will happen. Maybe my compulsion to anticipate things is the reason for this ability to be developed.

So what's good in having that 10-seconds window into the future? For one, you won't have to wait long for me to answer the phone. Hindi pa tapos yung first ring ay ako na agad ang kausap mo. Same goes with text and email messages. I also don't have to wait long in lines kasi may insight na ako kung alin ang mabilis. And it's rare for me to be late. Bihira kasi akong maka-encounter ng red lights. Never pati akong nasurprise sa mga surprise exams, surprise inspection at surprise party.

Sometimes, I would receive the "bewildering" looks from people during meetings. They are thinking of questions about the topic then suddenly I would discuss the answer without them asking about it. They would go like, "binabasa mo yata ang isip namin". Para tuloy nagiging magic show ang mga meetings namin.

There's also a downside especially when the future suddenly changes. Minsan may dala akong payong kasi akala ko uulan. I overbuy and "double-buy" things. When given instructions, sometimes, I don't pay much on details. When it comes to game especially card and video games, kasunod na agad sa akin ang "walang dayaan". Madalas ko ring kaaway ang mga documenters namin dito sa office. Two weeks ang nakaset para sa isang computer system pero after three days, ready for testing na agad yung version 1.

Right now, I'm trying to improve it by making the 10 into 15. And do you know what will happen 10 seconds from now? Well I do ... 10 seconds from now, you'll be placing a comment about this post.

Search Cost of Love

Finding your soulmate requires you to spend time, money, and energy to find him/her. The equation for search cost is:

search cost = your attractiveness + social networking skills + search time cost + search financial cost

Attraction
Attractiveness refers to your ability to attract potential lovers. Attractive people meet potential lovers easier than less attractive people. They are approached more often and are invited to more social events. Attractiveness is more than physical appearance. Factors that influence attractiveness will be explained in, Rules of Attraction, which will be tackle in future blogs or may depend on reader's demand.

Social Networking Skills
Falling in love is a numbers game. The more people you date, the better your odds of finding your soulmate. You meet potential dates by having a large social network. Social networking skills are skills that allow you to expand and maintain friendships. Examples of social networking skills are abilities to initiate a conversion, to follow up on new friends, or to maintain existing friendships. Expanding and maintaining your social network require you to have good etiquette, good hygiene, and communication skills. More elaboration in this topic can also be made based on reader's demand

Search Time Cost
How much time do you have to search for your soulmate? Great social networking skills are worthless unless you have time to use them. You need time to maintain your existing circle of friends and extra time to expand your network to find your soulmate. That means you need to allocate time to go to clubs, bars, and other social events. Search time cost increases as your selectiveness increases. Search time cost is mathematically written as:

search time cost = free time x selectiveness
Search Financial Cost
Search financial cost is the amount of money you spend to expand and maintain existing social networks. The bigger your social network is, the more money is needed to maintain it. If you are selective, you will need a bigger social network to find your soulmate. Mathematically, search financial cost is written as:

search financial cost = social network size x selectiveness
Financial Cost to Expand and Maintain Existing Social Network Size
Expanding and maintaining your social networks require you to invest financially. That means money for buying drinks, dinner, club cover charges, association membership fees, phone bills, and gas to travel. For productive people, search time cost translates to search financial cost. You could have used the time wasted on dating to further your career.

Meaningless Precision

Napapailing ako minsan pag nagbabasa ng mga recipe sa cookbook. Recipes will usually ask for about a cup of this, a few teaspoon of that, a pinch or dash of something, five or six slices of something more and a couple drops more of something to taste. No objection on these instructions. Ok na sana kaya lang bigla kong mababasa sa baba ng recipe, 5 servings with 865 calories, 533 milligrams of sodium and 32.6 grams of fat per serving.

So what's wrong with this picture? Well, for one, those numbers are much too precise, given what went into computing them. The 5 in 865 is completely meaningless, and the 6 is also irrelevant. The 8 is the only significant number here.

It would make more sense if you'll say that each serving will have 800 to 900 calories or an estimate of 700 - 900 calories would be even better. An added benefit for having a reasonable range of numbers rather than a figure of meaningless precision is that one is not as tempted to swell the recipe and pretend that one is consuming only 865 calories.

Upcoming Blogs

Watch out for these blogs in the future...

Meaningless Precision
A blog about recipe measurements and calorie computation. An eye-opener for the health conscious.
Rating: 4 stars

Don't Blame Global Warming!!!
A blog about the other side of global warming. Is there really global warming or is it really just in our heads?
Rating: Unrated

Old School Cartoon
A blog reminiscing Bioman, Shaider and Maskman.
Rating: 4 stars

Butong Pakwan
A blog giving tribute to those crazy nuts and the "butong-pakwan" opener.
Rating: 4 stars

10 seconds
A blog experience showing a glimpse 10-seconds into the future.
Rating: 5 stars

ATM-less
A blog experience on why the author gave up the ATM card.
Rating: 5 stars

No Credit, Please!!!
A sequel to ATM-less blog about the author's life without credit card.
Rating: 5 stars

Blogs are subject to change without prior notice